Αντί προλόγου / Preface

The first thing that any aspiring writer – even a blog writer – is supposed to do, is clear in himself and for himself why he wants to write. That is what I will try to do in this new attempt of mine.

Why then?

Because I, as well as many other of my compatriots feel trapped. I live in a country that “owes” and it owes much, while the only thing for which it has not yet been accused as well as all of us living in it, is that we are to blame for the suffering of the human kind as a whole.

Ηere is my “because”. Because I need a relief. Because I must channel this sense of oppression. There is no other reason better than that. I do not know whether my blog will be read or appeal to anybody. I only know that I need to be heard, to get out of my system all reasonable or unreasonable (mostly) things that I hear in my everyday life.

The next question that is usually asked is “What are you going to write about?”, and my answer is anything. We Greeks hear that we will be saved by external forces almost in a daily basis.

Saviors are our politicians, who each and everyone of them has one recipe of his own that must be applied to the letter, otherwise chaos will ensue -and of course that is the reason why they can do nothing about us, nor their birthplace, and not because they suffice it to ensure their petty political interests and aspirations.

Saviors are the financial behemoths (with the choice of rating houses, “institutions” and persons being up to the reader) that are eagerly trying to save the country, and certainly not to fill their pockets even further, even if it means that the quality of life of most people has fallen considerably, and will keep doing so.

Saviors are those appointed by the major mass media who almost in tears claim that they do feel for us, however accept at the same time that nothing can be done in another manner, because all measures are enforced externally. And we as a people remain amidst a form of collective madness.

And thus comes my blog’s header; Salus Aliena. A salvation that is foreign (that can also be interpreted in many ways, do take your pick), because that is pretty much the way we see everything where I come from.

And that is why this blog will be bilingual. For me and all those from my country, obviously so that it will be clear and easy to commend on what we anyway experience.
For those reading it from other countries, I am not certain. You may find it interesting to listen to the other side, whichever that may be, especially if you belong to the “PIGS” as we have so “charmingly” been called, and gradually enter the maelstrom as we have.

So welcome, whether you agree or disagree.


P.S. a rough Greek version of the text follows

Το πρώτο πράγμα που υποτίθεται πως πρέπει να κάνει ένας επίδοξος συγγραφέας – έστω και σε ένα ιστολόγιο – είναι να ξεκαθαρίσει με τον εαυτό του και για τον εαυτό του το γιατί θέλει να γράψει. Αυτό θα επιχειρήσω να κάνω κι εγώ στο νέο μου αυτό εγχείρημα.

Γιατί λοιπόν;

Επειδή εγώ όπως και πολλοί άλλοι συντοπίτες μου αισθάνομαι εγκλωβισμένος. Ζω σε μια χώρα που “χρωστάει” και μάλιστα χρωστάει πολλά, ενω το μόνο για το οποίο δεν έχει κατηγορηθεί ακόμα και αυτή ως χώρα και όλοι όσοι ζούμε σε αυτή, είναι ότι φταίμε για τα δεινά σύνολης της ανθρωπότητας.

Ορίστε το “γιατί” μου. Διότι έχω ανάγκη να εκτονωθώ. Γιατί κάπου πρέπει να διοχετευθεί αυτή η καταπίεση. Άλλος λόγος καλός πέρα απ’ αυτόν δεν υπάρχει. Δεν ξέρω εάν το ιστολόγιό μου θα διαβαστεί ή αν θα έχει κάποια απήχηση. Γνωρίζω μόνο ότι θέλω να ακουστώ κι εγώ. Να βγάλω από το σύστημά μου όσα λογικά ή παράλογα (κυρίως) ακούω καθημερινά.

Το επόμενο ερώτημα συνήθως είναι “Για τι πράγμα θα γράψεις;” και η απάντησή μου είναι για οτιδήποτε. Εμείς οι Έλληνες ακούμε για έξωθεν σωτηρία σχεδόν σε καθημερινή βάση.

Σωτήρες οι πολιτικοί μας που ο κάθε ένας τους έχει και μια δική του συνταγή η οποία πρέπει να εφαρμοστεί κατά γράμμα, ειδάλλως χάος θα επακολουθήσει – και φυσικά αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούν να κάνουν τίποτα ούτε για εμάς, ούτε για τη γενέτειρά τους και όχι γιατί δεν εξυπηρετούνται τα μικροπολιτικά τους συμφέροντα και οι φιλοδοξίες.

Σωτήρες οι οικονομικοί κολοσσοί (η επιλογή των οίκων αξιολόγησης, των “θεσμών” και των προσώπων επαφίεται στον αναγνώστη) που προσπαθούν εναγωνίως να σώσουν τη χώρα και σίγουρα όχι να γεμίσουν τις τσέπες τους ακόμα περισσότερο, έστω κι αν το βιοτικό επίπεδο των περισσότερων ανθρώπων έχει πέσει δραστικά και θα συνεχίσει να το κάνει.

Σωτήρες και οι εντολοδόχοι των μέσων μαζικής ενημέρωσης, οι οποίοι σχεδόν με δάκρυα στα μάτια μας δηλώνουν ότι συμμερίζονται τον πόνο μας, αλλά δέχονται συνάμα ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, γιατί όλα τα μέτρα επιβάλλονται έξωθεν. Και εμείς ως λαός παραμένουμε εν μέσω μιας συλλογικής παράνοιας.

Και προκύπτει η κεφαλίδα του ιστολογίου μου· Salus Aliena. Σωτηρία ξένη (και αυτό το ερμηνεύει καθένας όπως επιθυμεί) γιατί κάπως έτσι τα βλέπουμε όλα στον τόπο μου.

Και να γιατί δίγλωσσο το ιστολόγιο. Για εμένα και όλους από τη χώρα μου, προφανώς για να γίνεται αντιληπτό στη γλώσσα μας και να μπορεί να σχολιαστεί αυτό που ούτως η άλλως ζούμε.
Για εκείνους που θα το διαβάσουν από άλλες χώρες, δεν είμαι βέβαιος. Ίσως σας φανεί ενδιαφέρον να ακούσετε την άλλη πλευρά, όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα αν ανήκετε στα “PIGS” όπως τόσο “χαριτωμένα” μας έχουν αποκαλέσει και σταδιακά μπαίνετε στον κυκλώνα όπως κι εμείς.

Οπότε καλώς ορίσατε, είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε.



Awaiting election results / Αναμένοντας τα αποτελέσματα των εκλογών

Serge's word cloud

With the second parliamentary elections reaching an end, and the first exit polls making predictions about the next day in Greece, I remembered something that happened one day before the first elections. The date was 03/05/2012, two days after the International Worker’s Day or as we call it, “Ergatike Protomaia”. The event impressed me so much, that I actually wrote the following inside the bus right after it had taken place. The text was as follows:

The situation in the country is getting out of hand. We are experiencing the kind of collective madness that, God forbid, might lead in a second national division*.

Midday at about 12:30 inside a bus heading to Piraeus. Various people inside the bus and I am just listening to music. Two elder men and a woman of similar age enter the bus. They are having a rather intense discussion about how politicians have stolen everything, that they are thieves, and that they do not care about the country. Initially I don’t pay any attention, I am just listening to a variation of the same conversation which is so predominant due to the days. That is at least until the “bomb” blows up; They are speaking in apology of the “Golden Dawn” party. How they are going to save us from all our problems.

A young girl, equally perplexed, tries to intervene. “Please don’t say such things, you aren’t right. Today they beat the husband of one of my friends who is from Armenia, and I am really anxious” were more or less her words.

Shouting and panic.

“They are propagating, the two big ones say those things, so that the G.D. won’t get into parliament!” Said one of them.

“And how do you know that girl? If somebody comes to beat you, will he even come to tell you his name?” Was the woman’s response.

The girl tries to explain that they do not hide. It’s usually the other way around.

“Even if it is so, they will get into parliament and beat the M.P.s too!”

Delirium triumphs. Another girl sitting in front, hastily notes the evils that come out of racism. She is a Greek born in Germany, and she states that there are people there showing the same hostility and racism towards us.

“Ah, you’re the one to talk! Yours is not a good country! You are the worst of the monsters!”

“The girl is Greek!” the intervention comes, only for the “gentleman” to reply:

“Eh! Greek! You breath their microbes! Your DNA has been altered!!” and the problem is solved…

The girl turns around, but the delirium keeps going.

The woman that had supported her only moments ago, now states:

“I am not voting for those two (Meaning the up to then major parties, PA.SO.K and New Democracy that are held accountable for the deficit). No way!” She also claims that the general left does not express her. The Communist party is hypocritical in her opinion. She continues: “I am leaving tomorrow. I vote in Crete” she says proudly.

“And who are you going to vote for?”, asks one of the two elder men.

“None of them! My cousin! He is running for M.P. in Crete, and he was also in the Municipality!” another proud answer.

And the self-righteous elder lady replies: “Ah, ok then, that’s good.”

The conclusion… I leave that to you as well.

*National division is the term we Greeks use for the civil war period. This time period is a sensitive matter to Greeks even today, so the neutrality of most accounts is disputed. For more information, you can conduct a simple web search, but just to cover the basics read the Wikipedia article.

P.S. Of course since then, the events have got ahead of me, the G.D. got into parliament, and the news of the uncivilized assault against Liana Kanelli of the Greek Communist party by Ilias Kasidiaris has spread around the world. You can watch the BBC footage as well as her response here. I really wonder what is going to happen from today onwards.

Με την δεύτερη εκλογική αναμέτρηση να φτάνει στο τέλος της και τα exit polls να κάνουν προβλέψεις για την επόμενη μέρα στην Ελλάδα, θυμήθηκα κάτι που συνέβη μια μέρα πριν τις πρώτες εκλογές. Ήταν 03/05/2012, δυο μέρες μετά την Εργατική Πρωτομαγιά. Το γεγονός μου έκανε τόση εντύπωση, που έγραψα τα ακόλουθα μέσα στο λεωφορείο ακριβώς μόλις είχε συμβεί. Το κείμενο έχει ως ακολούθως:

Η κατάσταση στη χώρα έχει ξεφύγει. Βιώνουμε το είδος της συλλογικής παράνοιας που θεός φυλάξοι, μπορεί να οδηγήσει σε δεύτερο Εθνικό διχασμό.

Μεσημέρι περίπου στις 12:30 μέσα σε λεωφορείο που κατευθύνεται προς τον Πειραιά. Διάφοροι άνθρωποι μέσα κι εγώ απλά ακούω μουσική. Δυο ηλικιωμένοι και μια αντίστοιχης ηλικίας κυρία μπαίνουν μέσα στο λεωφορείο. Συζητούν μάλλον έντονα για το πως μας έφαγαν τα πάντα, είναι κλέφτες και δεν νοιάζονται για τη χώρα. Αρχικά δεν δίνω σημασία, ακούω απλά μια παραλλαγή της συζήτησης των ημερών, ώσπου η βόμβα σκάει· απολογητική της Χρυσής Αυγής. Αυτοί θα μας σώσουν.

Μια νέα κοπέλα, εξίσου σαστισμένη, προσπαθεί να παρέμβει. “Σας παρακαλώ, δεν έχετε δίκιο, μη λέτε τέτοια πράγματα. Σήμερα έδειραν τον άντρα μιας φίλης μου Αρμένισσας  και είμαι πολύ ταραγμένη.” ήταν πάνω κάτω τα λόγια της.

Φωνές και πανικός.

“Προπαγάνδα, αυτά τα λένε οι δυο μεγάλοι για να μην βγει η Χ.Α. και μπει στη βουλή!” είπε ένας από αυτούς.

“Κι εσύ που το ξέρεις κοπέλα μου; Εσένα αν έρθει κάποιος να σε δείρει θα σου πει και τ’ όνομά του;” η απάντηση της γυναίκας.

Η κοπέλα προσπαθεί να πει ότι δεν κρύβονται κιόλας, μάλλον το αντίθετο.

“Κι αν είναι έτσι θα μπουν στη βουλή και θα τους δείρουν κι αυτούς!”

Θρίαμβος του παραληρήματος. Μια άλλη κοπέλα που κάθεται μπροστά, σπεύδει να επισημάνει τα δεινά του ρατσισμού. Ελληνίδα γεννημένη στη Γερμανία, δηλώνει πως εκεί με τον ίδιο ρατσισμό κάποιοι αντιμετωπίζουν εμάς.

“Α μιλάς κι εσύ;! Χώρα είναι η δικιά σου; Δεν είναι καλή! Εσείς είστε τα χειρότερα τέρατα!”

“Ελληνίδα είναι η κοπέλα!” έρχεται η παρέμβαση, για να δώσει ο “κύριος” την απάντησή του:

“ΧΑ! Ελληνίδα! Εσύ αναπνέεις τα μικρόβιά τους! Το DNA σου είναι αλλοιωμένο!” και το πρόβλημα λύθηκε.

Η κοπέλα γυρνάει μπροστά ενώ το παραλήρημα καλά κρατεί.

Η γυναίκα που λίγο πριν την υπερασπίστηκε δηλώνει τώρα ότι αυτούς τους δυο δεν τους ψηφίζει με τίποτα! Η αριστερά ως ευρύτερο σύνολο δεν της αρέσει. Το Κομουνιστικό κόμμα είναι υποκριτικό κατά τη γνώμη της. Συνεχίζει: “Εγώ θα φύγω αύριο. Ψηφίζω στην Κρήτη!” λέει περήφανα.

“Και ποιόν θα ψηφίσεις;” ρωτάει ο ένας από τους δυο ηλικιωμένους.

“Κανέναν τους! Τον ξάδερφό μου! Βάζει υποψηφιότητα στην Κρήτη και ήταν και στη δημαρχία!” άλλη μια περήφανη απάντηση.

Και η γηραιά κυρία: ” Α, τότε εντάξει.”

Το συμπέρασμα… το αφήνω κι αυτό σε εσάς.

Υ.Γ. Φυσικά από τότε τα γεγονότα με έχουν προσπεράσει. Η Χ.Α. μπήκε στη βουλή και η είδηση της απολίτιστης επίθεσης στη Λιάνα Κανέλλη από τον Ηλία Κασιδιάρη έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Μπορείτε να δείτε την ανταπόκριση του BBC για το γεγονός εδώ. Αλήθεια απορώ τι θα συμβεί από εδώ και μπρος.